Een hele bijzondere ontmoeting

Simone is duidelijk nog onder de indruk als ze haar verhaal vertelt. Het is geen moeilijk verhaal of zwaar, het is zelfs niet eens echt medisch. Maar het is wel heel bijzonder.

De communicatie adviseur van ziekenhuis Rijnstate had jaren geleden een bijzondere ontmoeting, bij haar eigen werkgever. Voor het ziekenhuis verzorgt ze onder andere het intranet. En omdat ze op zoek was naar een mooie stelling voor op de pagina, stuurde ze bedrijfsbreed een mail rond.

Eén van haar collega’s reageerde met de stelling; ‘- poliklinieken (en andere behandelafdelingen) moeten in deze tijd van 24-uurs economie vaker en langer open zijn’.

Om hem te bedanken voor zijn inbreng besloot ze hem nog een mailtje terug te sturen. Diezelfde collega verraste vervolgens met de vraag of zij toevallig als baby in het ziekenhuis had gelegen. Hij kon zich namelijk nog wel een meisje herinneren met diezelfde naam, dat ongeveer dertig jaar daarvoor in het ziekenhuis had gelegen.

Simone had inderdaad als baby in het ziekenhuis gelegen. Maar dat iemand dat dertig jaar later nog wist, dat had ze natuurlijk nooit verwacht. ‘Ik wilde graag meer weten over de man die mij dit had gevraagd. En we hielden email-contact.’

De collega blijkt een verpleger te zijn, die jaren geleden als jongeling op de kinderafdeling had gewerkt. ‘Hij vertelde me dat ik hem over zijn angst heen had geholpen om te werken met babies. In die tijd golden andere regels en werd aangenomen dat babies niet al te veel aandacht moesten krijgen. Alleen van de ouders, als die op bezoek kwamen. Deze verpleger vond al die kleintjes maar enge kwetsbare wezentjes, die alleen maar sliepen of huilden. Totdat ik kwam. Als babietje van drie maanden moest ik een aantal weken in het ziekenhuis liggen met een heupafwijking. Ik was een makkelijk kind en lachte graag en veel. Dus met mij maakte hij wel degelijk contact, al mocht dat niet van de hoofdzuster. Onbewust heb ik toen, als klein meisje, zo’n indruk gemaakt dat deze man zijn schroom overwon. En dat hij dus jaren later nog steeds mijn naam had onthouden.’

Natuurlijk moest dit email-contact ook nog een vervolg krijgen. Simone maakte een afspraak met haar verpleger uit vroeger tijden, met een babyfoto in de hand. Ze hebben uitgebreid zitten praten met elkaar.

Simone zal het voorval nooit meer vergeten: ‘Ik vond dit best een ongelooflijk verhaal uit de zorg. Een hele bijzondere ontmoeting!’